Kisah Teladan

As-Siddiq

Posted on Updated on

Siapa yang tidak biasa dengan perkataan As-Siddiq?

Sebut sahaja As-Siddiq, minda kita secara pantas memikirkan tentang seorang sahabat Nabi yang agung, Saiyidina Abu Bakr RA. Kisah kehebatan beliau banyak diceritakan dalam kitab-kitab yang masyhur yang ditulis oleh pelbagai ulama berzaman-zaman. Sedutan kehidupan beliau banyak yang boleh dipelajari oleh generasi-generasi kini dan mendatang.

Beliau bukan secara tiba-tiba menjadi sahabat yang paling rapat dengan Nabi.
Beliau bukan secara tiba-tiba boleh membenarkan kata-kata Nabi selepas peristiwa Isra’ Mi’raj.
Beliau bukan secara tiba-tiba dipilih oleh Nabi sebagai peneman ketika peristiwa hijrah ke Madinah Al-Munauwarah.
Beliau bukan secara tiba-tiba dilantik oleh para sahabat yang lain sebagai pengganti Nabi untuk memimpin umat Islam sesudah kewafatan Nabi.

Beliau telah bersahabat dengan Baginda sebelum kerasulan lagi. Apabila Baginda diangkat menjadi Rasul, beliau adalah antara assabiqun alawwalun dan telah menyerahkan dirinya secara keseluruhannya untuk Islam.

Dalam peristiwa Isra’ Mi’raj, beliaulah yang membenarkan kata-kata Nabi dan mempercayainya tanpa soal. Gelaran as-Siddiq yang diberikan kepada beliau ini bukanlah semata-mata kerana beliau membenarkan kata-kata Nabi, malah ia lebih daripada itu.

As-Siddiq dari satu sudut memberikan gambaran bahawa pemegang gelaran ini adalah orang yang sentiasa bercakap benar. Sifat sebagai as-Siddiq ini adalah sifat yang mana apa yang dipercayai dalam hatinya adalah sama dengan apa yang dilakukannya. Dalam erti kata lain, apabila Abu Bakr RA membenarkan kata-kata Nabi dalam peristiwa isra’ mi’raj, beliau membenarkan tanpa ada se-zarah keraguan pun dalam hatinya.

Dalam peristiwa perang Tabuk, Abu Bakr RA telah menyerahkan seluruh hartanya untuk persiapan peperangan. Lalu Rasulullah telah bertanya kepadanya, “Apa yang kamu tinggalkan untuk dirimu dan keluargamu?”. Beliau menjawab, “Allah dan Rasul-Nya”, dan sesungguhnya kepercayaan yang beliau ucapkan itulah selari dengan imannya yang sangat yakin bahawa Allah akan membantunya mencukupkan keperluan diri dan keluarganya.

Tiada keraguan pada imannya, tiada keraguan pada amalnya.
Apa yang diucapkan atau dilakukan, itu adalah benar-benar terjemahan imannya.
Apa yang betul-betul dicintainya, itulah yang benar-benar yang dikejarnya.
Tiada langsung perbezaan antara apa yang diimaninya dan apa yang dimalkannya.
Itulah As-Siddiq.

Munafiq yang Memecahbelahkan

Posted on

Bismillah
3:41PM July 19, 2010

Al-Madinah Al-Munawwarah, yang dipimpin sendiri oleh Rasulullah sehingga wafatnya baginda, merupakan negara Islam yang pertama yang wujud. Akan tetapi, siapa yang sangka ibukota ini pernah menjadi huru-hara dek kerana fitnah perkauman yang dibawa oleh Abdullah bin Saba’. Pada saat itu Amirul Mukminin, Uthman ibn ‘Affan, khalifah ke-3 dibunuh dengan kejam oleh pembelot-pembelot Islam yang berada di belakang Abdullah bin Saba’. Dan selepas itu keadaan diburukkan lagi apabila Abdullah bin Saba’ ini melagakan Ali RA dan Mu’awwiyah RA, sehingga Ali RA terbunuh.

Begitulah jahatnya puak munafiq yang dipimpin oleh Abdullah bi Saba’ ini. Mereka hidup di kalangan umat Islam dengan tujuan untuk menghancurkan kesatuan umat yang dibina atas dasar iman. Mereka mengapi-apikan idea perkauman di kalangan umat Islam, sehingga terjadinya perang saudara pertama ketika umat Islam di bawah pemerintahan Khalifah Ali RA, Khalifah Ar-Rasyideen yang ke-4 dan yang terakhir.

Kejahatan puak munafiq ini sudah terserlah sejak zaman Rasulullah lagi. Umat Islam tidak sesekali akan lupa bagaimana puak munafiq telah mengudurkan diri daripada perang Badar meninggalkan Rasulullah dan para Sahabat berhadapan dengan musuh Islam. Begitu juga dengan fitnah yang dicampakkan kepada Ummul Mukminin ‘Aisyah RA oleh Abdullah bin Ubai.

Dalam surah Al-Baqarah, Allah telah menceritakan ciri-ciri kejahatan orang munafiq ini bermula daripada ayat 7. Dalam salah satu ayat Allah menyebut:
“Mereka menipu Allah dan orang-orang yang beriman, …” (Al-Baqarah, 2:9)
Begitu juga dalam hadith Rasulullah, yang menceritakan ciri-ciri golongan munafiq iaitu:

  1. Apabila mereka berjanji, mereka mendustakannnya.
  2. Apabila mereka berbicara, mereka banyak berbohong.
  3. Mereka juga suka memperbesarkan perkara-perkara yang kecil, dan mengadu-domba.

Jelas sekali, ciri-ciri seperti mereka ini akan membawa perpecahan dalam sesebuah komuniti yang bersatu. Mereka meniup rasa benci, hasad dengki dan balas dendam di kalangan orang-orang di sekeliling mereka.

Satu muhasabah untuk diri kita, adakah kita mempunyai salah satu daripada ciri-ciri di atas? Na’udzubillah…

Truth & Consequences of the Gaza Invasion by Dr Norman Finkelstein

Posted on

Bismillah

Alhamdulillah tsumma Alhamdulillah

I had the opportunity to listen to Dr Norman’s lecture here in Purdue. I knew him from the brother in California.

Dr Norman is one of the non-Muslim who fight for the Palestinians. He was kicked out from his university because of his strong opinion against Zionist.

Anyway, enjoy his lecture… http://blip.tv/file/3488120

What The Canadian Professor Gary Miller Said About The Quran?

Posted on

Sumber: Di Sini

Abu Lahab and the Canadian Professor Gary Miller

Who is Gary Miller?

Professor Gary Miller, the active Canadian preacher and mathematics and logic lecturer at Toronto University, decided to provide a great service to Christianity through exposing scientific and historical errors in the Quran in such a way that would be beneficial to him and his fellow preachers in calling Muslims to Christianity. However, the result was completely to the contrary. Miller’s writings were fair and his study and comments were positive, even better than many Muslims would write about the Quran. He considered the Quran, as it should be and reached the conclusion that it cannot be a work of a human being.

What Gary Miller says about the story of Abu Lahab?

In his lecture, “The Amazing Quran”, 1977, Gary Miller said:

“Prophet Muhammad had an uncle by the name of Abu Lahab. This man hated Islam to such an extent that he used to follow the Prophet around in order to discredit him. If Abu Lahab saw the Prophet speaking to a stranger, he would wait until they parted and he would go to the stranger and ask him, “What did he tell you? Did he say, ‘Black’? Well, it’s white. Did he say ‘morning’? Well, it’s night.” He faithfully said the exact opposite of whatever he
heard Muhammad and the Muslims say. However, about ten years before Abu Lahab died; a little chapter in the Quran (Surah 111) was revealed about him. It distinctly stated that he would go to the fire (i.e., Hell). In other words, it affirmed that he would never become a Muslim and would therefore be condemned forever.

For ten years all Abu Lahab had to do was say, “I heard that it has been revealed to Muhammad that I will never change – that I will never become a Muslim and will enter the Hellfire. Well, I want to become Muslim now.

How do you like that? What do you think of your divine revelation now?” But he never did that. And yet, that is exactly the kind of behavior one would have expected from him since he always sought to contradict Islam.
In essence, Muhammad said, “You hate me and you want to finish me? Here, say these words, and I am finished. Come on, say them!”

But Abu Lahab never said them. Ten years!
And in all that time he never accepted Islam or even became sympathetic to the Islamic cause.
How could Muhammad possibly have known for sure that Abu Lahab would fulfill the Quranic revelation if he (i.e., Muhammad) was not truly the messenger of Allah?  How could he possibly have been so confident as to give someone 10 years to discredit his claim of prophethood?

The only answer is that he was Allah’s messenger; for in order to put forth such a risky challenge, one has to be entirely convinced that he has a divine revelation.”

And it was actually Abu Lahab’s story that made Dr Gary Miller become Muslim.

“Hanya Ilmu Yang Boleh Mengubah Nasib Kita”

Posted on

Bismillah

Alhamdulillah, saya baru selesai membaca buku “Catatan Hati Nik Nur Madihah”. Nik Nur Madihah merupakan seorang pelajar yang mencatat rekod baru dalam sejarah SPM di Malaysia dengan memperolehi 20A (19 1A, 1 2A)

Saya amat kagum dengan semangat luar biasa beliau. Bukanlah sesuatu yang mudah untuk berjaya dalam keadaan keluarga yang susah. Hanya ayahnya sahaja yang bekerja dan pendapatan yang diperolehinya adalah lebih kurang RM500 sebulan.

Kejayaan beliau banyak dibantu oleh guru-guru yang amat perihatin. Untuk menjadi seorang yang berjaya secara konsisten bukanlah mudah, tapi itula yang telah diusahakan oleh beliau, dan ini memang telah menarik perhatian guru-guru beliau.

Segala usaha yang beliau lakukan tidak lengkap tanpa tahajjud di malam hari. Beliau juga konsisten mengamalkan sunat dhuha dan berpuasa sunat Isnin dan Khamis. Inilah perkara yang paling mengkagumkan saya.

Seorang yang mesra dan sentiasa menjaga hijabnya, inilah antara bukti bahawa Islam tidak sesekali menghalang seseorang untuk berjaya. Selain itu banyak disiplin yang beliau jaga dalam kehidupan seharian. Ini semua adalah resepi kejayaan.

Setelah berjaya, banyak ganjaran duniawi yang diterima. Rumah baru, laptop, telefon bimbit serta pelbagai lagi hadiah yang diterima. Keadaan ini jauh sekali membuatkan beliau sekeluarga lupa daratan, tetapi kerisauan yang menduga mereka sekeluarga. “Ayah takut, ini adalah ujian yang boleh melalaikan kita dari Allah”, itulah keluhan dari seorang hamba yang berasa dunia ini bukan tempatnya yang abadi.

Begitulah cara Allah menunjukkan bahawa Islam ini sangat praktikal sepanjang zaman. Islam bukanlah penghalang kejayaan, jauh sekali pengahalang kemajuan. Kita banyak dimomokkan dengan anasir-anasir luar yang telah menghanyut kita dalam kepercayaan yang karut yang menghina Islam.

Tiada yang lebih baik daripada apa yang didatangkan oleh Allah kepada umat manusia melalui kekasih agungNya. Hanya dengan memahami Islam, seseorang itu akan beroleh kejayaan di dunia dan akhirat.